«Սովորող սովորեցնող« նախագիծ, թարգմանում ենք առակներ փոքրերի համար

Հունվարյան ուսումնական ճամբարի ընթացքում Քոլեջի «Նախադպրոցական կրթություն» խմբի սովորողները իրենց կրտսեր ընկերների համար ռուսերենից թարգմանում են մանկական առակներ և պատմում դրանք :
Сладкая соль

Надоело быть соли солёной. Подумала: «Чем я хуже сахара? Он белый, и я белая, он сыпучий и я сыпучая. Только его все любят, даже причмокивают, когда чай с ним пьют, а меня словно и не замечают!» И решила она сладкой стать.
Сказано — сделано. Что тут за обедом началось! Только тот, кто хоть раз пробовал сладкий борщ и подсахаренное яйцо всмятку, может по достоинству оценить это!
Кончилось всё тем, что негодную соль выбросили на помойку и заменили новой, которая уже никогда не пыталась стать сладкой.
Քաղցր աղ 
Աղը հոգնել էր  աղի  լինելուց և մտածում է.«Ինչո՞վ եմ ես պակաս շաքարից: Նա էլ է սպիտակ,  ես էլ, նա էլ է սորուն, ես էլ: Բայց  բոլորը նրան սիրում են, նույնիսկ նրան ճպպացնում են, երբ թեյ են խմում, իսկ ինձ բացարձակ չեն էլ նկատում»: Եվ նա որոշում է դառնալ քաղցր:
Ասում է և անում: Եվ  ինչ է լինում  ճաշի ժամանակ: Միայն նա, ով գոնե մեկ անգամ փորձել է քաղցր բորշչ և քաղցրացրած խաշած ձու, կարող  է  արժանապատվությամբ գնահատել դա:
Ամեն ինչ  ավարտվեց նրանով, որ անպետք աղն նետեցին աղբամանը և փոխարինեցին նորով, որը երբեք չփորձեց լինել քաղցր:
Թարգմանությունը` Անի Հովհաննիսյանի

 Муравьи и улитка

Стали муравьи строить муравейник. Уложили с десяток иголочек, и тут появилась улитка и закричала:Муравьи растащили иголочки, и улитка проползла. На новом месте муравьи построили высокий муравейник, и, когда положили наверх последнюю иголочку, появилась улитка.
— Опять? — закричала она. — Вы что, издеваетесь? Сейчас же убирайте всё с дороги.
Спряталась в домике и захрапела.
— Улитке всё равно, куда ползти, — сказал один муравей, — а нам без муравейника нельзя, замёрзнем зимой. Надо развернуть улитку.
Проснулась улитка утром и глазам не верит. Дорога свободна.
— Мне, конечно, всё равно, куда ползти, но я принципиально не желаю сворачивать, если можно ползти прямо.
И, довольная, что муравьи уступили, она поползла туда, откуда появилась.
Муравьи растащили иголочки, и улитка проползла. На новом месте муравьи построили высокий муравейник, и, когда положили наверх последнюю иголочку, появилась улитка.
— Опять? — закричала она. — Вы что, издеваетесь? Сейчас же убирайте всё с дороги.
Спряталась в домике и захрапела.
— Улитке всё равно, куда ползти, — сказал один муравей, — а нам без муравейника нельзя, замёрзнем зимой. Надо развернуть улитку.
Проснулась улитка утром и глазам не верит. Дорога свободна.
— Мне, конечно, всё равно, куда ползти, но я принципиально не желаю сворачивать, если можно ползти прямо.
И, довольная, что муравьи уступили, она поползла туда, откуда появилась.

Մրջյուններն ու խխունջը
Մրջյունները  սկսեցին մրջնաբույն  պատրաստել։ Իրար վրա էին դարսում տասնյակ ասեղներ, երբ հանկարծ հայտնվում է  խխունջը և գոռում․
-Ինչու՞ եք դուք իմ ճանապարհին մրջնաբույն պատրաստում։ Հենց հիմա հավաքեք այդ ամենը:
Մրջյունները հավաքում են  ասեղները, և խխունջը սողալով անցնում է:
Նոր վայրում են մրջյունները կառուցում  բարձր մրջնաբույն և երբ դնում էին  վերջին ասեղը, հայտնվում է  խխունջը.
-Նորի՞ց,- աղաղակում է  նա,- դուք ի՞նչ է, կատակու՞մ եք։ Հենց հիմա ազատեք ճանապարհս:
Եվ թաքնվեց տնակում ու սկսեց  խռմփացնել:
-Խխունջի համար  միևնույն է` որտեղ սողա,- ասաց մրջյուններից մեկը,- իսկ մենք չենք կարող առանց մրջնաբնի. ձմռանը կսառչենք։ Պետք է շրջել խխունջին:
Առավոտյան արթնանում է  խխունջը և չի հավատւմ աչքերին։ Ճանապարհը ազատ է:
-Ինձ համար, իհարկե,  միևնույն է` որտեղ սողալ:  Եթե կարելի է  սողալ առաջ, սկզբունքորեն չեմ էլ ցանկանում շրջվել:  Եվ գոհ, որ մրջյունները զիջել են իրեն, սողաց  դեպի այնտեղ, որտեղից  հայտնվել էր:
Թարգմանությունը` Մերի Հաջյանի:

ДЕДУШКА И СМЕРТЬ

Жил старый дедушка. Было ему уже сто лет. Вот узнала Смерть, что живёт такой старый человек. Пришла к нему и говорит:

— Время уже умирать, дедушка.

— Дай приготовиться к смерти, — говорит старик.

— Хорошо, — согласилась Смерть. — Сколько тебе нужно дней?

— Три дня, — ответил дедушка.

Любопытно стало Смерти: что же будет делать старик, как он к смерти будет готовиться?

Наступил первый день. Вышел дедушка в сад, выкопал ямку и посадил дерево.

«Что же он на второй день будет делать?» — думает Смерть.

Наступил второй день. Вышел дедушка в сад, выкопал ещё одну ямку, посадил ещё одно дерево.

«Что же он на третий день будет делать?» — с нетерпением думает Смерть.

Наступил третий день. Вышел дедушка в сад, выкопал ещё одну ямку и посадил ещё одно дерево.

— Для кого же ты деревья сажаешь? — спрашивает Смерть. — Ведь ты завтра помрёшь.

— Для людей, — ответил дедушка.

И отступила Смерть от старика, убежала от него далеко-далеко.

Պապիկն ու մահը

Մի ծեր պապիկ էր ապրում: Նա արդեն հարյուր տարեկան էր: Մահն իմանում է, որ այդպիսի ծեր մարդ է ապրում: Գալիս է  նրա մոտ և ասում.

-Մեռնելուդ ժամանակն է,  պապիկ:

-Թույլ տուր պատրաստվել մահին,- ասում է պապիկը:

-Լավ,- պատասխանում է Մահը,- քանի՞ օր է քեզ հարկավոր:

-Երեք,- պատասխանում է  ծերունին:

Մահին հետաքրքիր է, թե ինչ է անելու ծերունին, ինչպես է պատրաստվելու  մահին:

Առաջին օրը պապիկը գնում է այգի, փորում  մի փոս և  ծառ տնկում:

«Ի՞նչ է անելու նա երկրորդ օրը», -մտածում է Մահը:

Գալիս է  երկրորդ օրը: Պապիկը դարձյալ գնում է  այգի, փորում ևս մեկ փոս և տնկում ևս մեկ ծառ:

«Իսկ ի՞նչ է անելու նա երրորդ օրը »,- անհամբերությամբ մտածում էր Մահը:
Գալիս է  երրորդ օրը: Պապիկը գնում է այգի, փորում ևս մեկ փոս և կրկին ծառ տնկում:

-Ու՞մ համար ես դու ծառ տնկում,- հարցնում է Մահը,- չէ՞ որ դու վաղը մեռնելու ես:

-Մարդկանց համար,- պատասխանում է ծերուկը:

Հեռանում է  Մահը ծերունուց և փախչում շատ ու շատ հեռու:

Добавить комментарий

Заполните поля или щелкните по значку, чтобы оставить свой комментарий:

Логотип WordPress.com

Для комментария используется ваша учётная запись WordPress.com. Выход /  Изменить )

Google photo

Для комментария используется ваша учётная запись Google. Выход /  Изменить )

Фотография Twitter

Для комментария используется ваша учётная запись Twitter. Выход /  Изменить )

Фотография Facebook

Для комментария используется ваша учётная запись Facebook. Выход /  Изменить )

Connecting to %s